Waar ben ik: Nieuws
|
Weblog
Nog nooit vielen zoveel kanjers in zo’n korte tijd van hun voetstuk. Tot voor kort kon je blindvaren op Toyota, Honda, het IPCC en De Nederlandse Bank, toppers in zekerheid. Zie de jaarlijkse Autoweek gebruikersonderzoeken. Des te groter is onze teleurstelling (en zelfverwijt?) vanwege te blindelings geschonken vertrouwen. Door de crisis voelden wij ons als consument al helemaal belazerd door het grote geld, waar ieder via hypotheek of rekening aan vastzit maar niet van profiteert. Om over de politici maar te zwijgen, met hun leugens en verdraaiingen, zie Blair, zie het Irak-onderzoek in eigen land. Míjn enige zekerheid is mijn 17 jaar en 202.000 km oude BX, die nog steeds als een zonnetje rijdt en mij nog nooit in de steek liet. Soms blijft een los matje onder het rempedaal hangen, oplossing: zelf rechtleggen. Toen de hydroliek lekte ben ik in z’n één naar de garage gehobbeld zonder remdruk, met de handrem paraat. Terugroepacties? Nooit van gehoord. Ooit in mijn Eend een ongehoorzaam gaspedaal gehad, hup in z’n vrij en naar de vluchtstrook, boutje vastgedraaid. De Amerikanen die verongelukken doordat ze in paniek raken zodra iets het niet doet, dat zijn sowieso de meest onbeholpen automobilisten ter wereld, geen gevoel voor techniek of verkeer. Doordat alles automatisch is kunnen ze zelf niets. Zelfs ijskrabben laten ze aan ruitenwissers, airco en benzine over! Sturen kunnen ze niet, ze rijden digitaal: volgas accelereren, dan vol remmen, in de sneeuw helemaal hulpeloos - ik heb er gereden. De Amerikaanse auto-analfabeten stellen fabrikanten wel voor elke scheet aansprakelijk. Dat treft nu Toyota, da’s zuur voor een merk dat nog altijd topkwaliteit levert, want dat gaspedaal komt van een Amerikaanse leverancier (CTS) en het betreft daar alleen de US-built Toyota’s!
Van de IPCC-akkefietjes ben ik ook al niet onder de indruk. Als schaatsliefhebber had ik stiekem gehoopt dat die 3000 pagina’s zo vol fouten zouden zitten, dat we ons eindelijk met alleen Peakoil zouden hoeven bezighouden. Nadat de media zich dagenlang over een fout overgenomen jaartal, een fout opgeteld percentage en een bergsportartikel als “onbetrouwbare bron van wetenschap” hebben opgewonden (hoe kom je anders aan oude foto’s van gletsjers?) blijft de overige 99,999% van die honderden rapporten (de vierde serie al sinds de jaren ’80) even betrouwbaar als een tweedehandse Corolla. De zogenaamde klimaatsceptici, waar alle internetbaggeraars opeens wel 100% vertrouwen in hebben, maakten gouden tijden mee, kwamen helemaal aan hun trekken maar hebben nog geen gat kunnen schieten in het rapport – als ze het al gelezen hebben. Het wachten is nog steeds - al jaren - op de eerste artikelen in Science e.d. die het IPCC onderuit halen. Autojournalisten, publicisten, columnisten en andere leken kunnen beter over de inhoud van al die onderzoeken of over zonnevlekken zwijgen, want wij hebben daar geen verstand van. Menig regeringsstuk van 3 pagina’s bevat meer onzin dan de 3000 van het IPCC, om over hypotheek- of autofolders maar te zwijgen. Toch slikken we die informatie als zoete koek als we een huis of auto kopen. Als de banken, Bush & Blair, en andere regeringen evenveel gewicht aan wetenschappelijke onderbouwing van hun beleid hadden gegeven als gebeurt bij het IPCC, was er nooit een mondiale crisis of een 1000 miljard dollar kostende Irak-oorlog geweest. Daar hoor ik de sceptici niet over, met hun pleidooi voor de vrije markt en tegen klimaatmaatregelen. Klimaatbeleid is het enige beleidsterrein waar met mondiale, collectieve wetenschappelijke onderbouwing wordt gewerkt, juist omdat het om een potentieel mondiale ramp gaat.
Helaas zijn de media door de commercie gedwongen met elke hype mee te gaan. Journalisten blazen elk foutje en tegengeluid tot abnormale proporties op alsof het zonnige geloof van de sceptici even goed onderbouwd is als het werk van de duizenden wetenschappers die aan het IPCC meewerken. Leken worden zo op het verkeerde been gezet en willen graag geloven dat al dat gedoe rond klimaat bedrog is, logisch. Dat heet in psychologenjargon: (vermijding van) cognitieve dissonantie, d.w.z. iets anders geloven dan wat we doen (en andersom) dat houden we niet lang vol, dus passen we onze mening aan ons gedrag aan. Het paniekvoetbal van Diederik Samsom (PvdA) bewijst dat ook het Binnenhof gehype-notiseerd raakt. Vooral de VVD-ster Népperus valt me tegen, die meldde na de eerste decimeter sneeuw dat de opwarming misschien toch niet klopte. Dat wil ons land besturen? VVD en CDA geloofden Bush en Blair op hun blauwe ogen. Ik zou nog geen tweedehands auto van hen durven kopen – en geen autoped van PVV-er de Mos.
Cornelis Kit’s voorstel in zijn weblog over CO2-uitstoot om alleen de verbruikscijfers te gebruiken maakt niets uit, want die kloppen alleen als je Het Nieuwe Rijden toepast. Autojournalisten zouden überhaupt wat kritischer mogen staan tegenover de informatie die autofabrikanten en olieboeren fabriceren. Als ergens van opzettelijk misinformatie sprake is, dan wel door de auto & oliebusiness over energie en milieu. Ik noem het fabeltje van ACEA dat de katalysator of een roetfilter onbetaalbaar zouden zijn Dat heeft de schonere auto’s jaren tegengehouden. “Climate gate” geeft te veel gewicht aan de ontdekte fouten, “Auto Oil gate” ligt dichter bij de waarheid; zie het Planbureau voor de Leefomgeving over het IPCC, Trouw (over de klimaathetze en de rol van ExxonMobile) en over de antiklimaat-lobby .
Een serieuze infrastructuur van oplaadpunten voor elektrische auto’s hebben we nog niet en dat hoeft voorlopig ook niet: de vloot elektrische auto’s die nu in Nederland rondrijdt is nog zeer beperkt van omvang en zal dat ook nog wel even blijven. Desalniettemin schieten er hier en daar toch al de nodige laadpalen uit de grond, veelal als onderdeel van lokale projecten. Goedbedoelde initiatieven. Alleen wegens het nog ontbreken van internationale standaards voor stekkers en betaalsystemen (die er overigens wel aan zitten te komen) een beetje zonde van de moeite en het (overheids)geld.
Sinds vorige week vrijdag kennen we in Nederland wegwijzers die de berijders van elektrische voertuigen (EV’s) naar de laadpalen moeten wijzen. Het eerste bordje werd in ontvangst genomen door de burgemeester van Almere.
Waar het zetten van laadpaaltjes met een willekeurige stekker al de nodige vraagtekens oproept, is het plaatsen van wegwijzers helemaal een brug te ver. Sterker nog: volslagen onzinnig. Het handje vol berijders van een Tesla, Think of ombouwproject uit Lochem weet over het algemeen exact waar-ie wezen moet als de naald van de accumeter in het rood komt. Enne, voor de berijders van de ruim 200.000 auto’s op lpg en de enkele honderden op aardgas is zoiets toch ook niet nodig. Mocht de elektrische auto hier te zijner tijd in massa de weg op gaan dan nog zijn dit soort wegwijzers compleet overbodig. Het mooie is namelijk dat de auto-industrie er op gebrand is om alle vooroordelen over elektrische auto’s weg te nemen en daarom zoveel mogelijk zal doen om te voorkomen dat mensen met een EV vanwege een lege accu zullen stilvallen. Hiertoe worden de elektrische auto’s standaard voorzien van een navigatiesysteem dat aangeeft waar de oplaadpunten te vinden zijn; net zoals de tankstations die we nu al op de TomToms van deze wereld kunnen zien. Er worden hier maatregelen genomen voor problemen die er niet zijn en ook niet zullen komen. Als de mensen van Verkeer en Waterstaat even hun oor te luisteren hadden gelegd bij de autofabrikanten had de BV Nederland het geld voor de wegwijzers aan zinnigere dingen kunnen besteden in plaats van een stukje window dressing...
Het kleine zinnetje dat hij opnam vertelt dat de Europese Commissie het “decarboniseren van de transport- en energiesector in 2050” de komende vijf jaar als één van haar prioriteiten ziet. Het staat niet eens heel opvallend in het manifest. Er staat niet eens al teveel uitleg bij. Maar het heeft nu al enorme gevolgen in Brussel. “Decarboniseren” klinkt als een goed plan. En als er iets duidelijk is geworden na de klimaattop in Kopenhagen, is het dat we echte plannen oplossingen nodig hebben. “Decarboniseren” is ook lekker internationaal. In welke taal je het ook opschrijft, het wordt begrepen. Dat soort woorden heb je nodig als Brusselse hotemetoot. En het is ook zo lekker vaag, terwijl het zo duidelijk lijkt. Je kunt er alle kanten mee op. Want ga je 100% decarboniseren, of lekker Brussels “infaseren”? Betekent het dat we alleen nog maar hernieuwbare energie mogen opwekken, of valt kernenergie ook onder “decarboniseren”? En biobrandstoffen zijn toch vast ook wel goed voor “decarboniseren”? Kortom, meneer Barosso heeft de spijker op de kop geslagen met dit woord: het geeft richting en smoel aan een vage doelstelling waar gewoon nog geen definitieve oplossingen voor bestaan, maar het nodigt wel uit tot discussie en plannenmakerij. Daar zijn ze goed in in Brussel. Wonderwel lijkt het echter ook daadwerkelijk ergens toe te leiden. Nu al, terwijl de nieuwe Commissie nog maar nauwelijks haar kantoren heeft betrokken. Zodra Barosso’s manifest zo begin zomer 2009 verscheen, werd het woord “decarboniseren” door iedereen overgenomen. De afdelingen milieu en transport van het Brusselse ambtenarenapparaat gingen meteen proberen de term te vertalen naar concrete doelstellingen, en gingen op zoek naar maatregelen om ze te bereiken. Het is vooral dat laatste waar het moeilijk wordt. Da’s ook niet zo gek. Onze hele energie- en transportsystemen zijn gebaseerd op koolstof-rijke olie. Het vraagt wat inspanning, wil en discipline om daar van af te komen. Met de introductie van “decarboniseren” hebben we op z’n minst helder voor ogen dat we ergens heen willen. Waar we precies heen willen begint ook al vorm te krijgen. Ik ben benieuwd of Barosso er de komende jaren in slaagt om met een plan te komen voor het “hoe”. Samen met onze internationale vrienden van Transport & Environment gaan we hem er in elk geval regelmatig ideeën voor aanreiken.
Sinds een paar maanden hebben we climategate; uit onderschepte e-mails van toonaangevende klimaatdeskundigen zou blijken dat deze wetenschappers informatie manipuleerden en basisgegevens achterhielden voor andere geleerden. En dit lijkt nog maar het begin. Een Indiase wetenschapper voorspelde na onderzoek in 1999 dat de gletsjers op de Himalaya in 2035 zo goed als verdwenen zouden zijn; koren op de publiciteitsmolen van het IPCC (het klimaatpanel van de Verenigde Naties) dat de resultaten van het onderzoek blindelings overneemt. Maar wat bleek twee weken geleden? Er klopt niets van dat gletsjeronderzoek. En moeten we het nog hebben over de financiële belangen die IPCC-voorzitter Pachauri heeft met z’n eigen onderzoeksbureau TERI? Of het bericht afgelopen weekend in de Sunday Telegraph waaruit blijkt dat een deel van het IPCC-rapport gebaseerd is op anekdotes in een bergbeklimmerstijdschrift?
De geloofwaardigheid van het IPCC brokkelt sneller af dan die gletsjers. Een Chinese klimaatofficial heeft daarom geopperd om bij de volgende rapportage de optie open te houden dat de opwarming van de aarde ook het gevolg kan zijn van natuurlijke cycli in plaats van onze CO2-uitstoot. Ja wel!
Milieuminister Cramer – die tot voor kort geen kwaad woord over het IPCC wilde horen - maakt zich nu eindelijk (een beetje) zorgen over de betrouwbaarheid van het IPCC, ze wil zelfs dat het onder het ministerie van VROM ressorterende (hoezo onafhankelijk?) Planbureau voor de Leefomgeving enkele IPCC onderzoeken gaat controleren. Toe maar! Maar is er niet een ander ministerie waar ze zich meer zorgen moeten maken? Financiën! Onze huidige autobelastingen en ook toekomstige plannen zoals de kilometerheffing zijn voor een deel gebaseerd op de CO2-uitstoot van auto’s. En als straks blijkt dat het hele ‘opwarming ten gevolge van CO2’-verhaal gebakken lucht blijkt te zijn, dan hadden de autobelastingen net zo goed gebaseerd kunnen zijn op de kleur van de auto of op het aantal wielmoeren. Nee, alle gekheid op een stokje: de CO2-uitstoot is een maat voor het brandstofverbruik. Is het dan niet veel makkelijker om het klimaatverhaal los te laten en de grammen CO2 per kilometer in de belastingplannen alvast maar om te zetten naar het aantal liters per 100 kilometer? Wel zo tastbaar...
En inmiddels heeft een ander machtspersoon zich geroerd: sluwe vos, hoofdredacteur van de Telegraaf en fel tegenstanders van de kilometerbeprijzing Sjuul Paradijs is meteen zijn eigen enquête begonnen. Erg slim. Want stel nu dat uit de ANWB-peiling straks komt dat 350.000 mensen gestemd hebben en 54 procent voorstander is. Niet ondenkbaar gezien de genuanceerde (De Telegraaf vindt: “suggestieve”) vraagstelling. Vervolgens maakt De Telegraaf bekend dat hun 400.000 stemmers voor 80 procent tegen zijn. Wat dan? Telt de mening van ANWB-leden meer mee dan die van Telegraaf-lezers? Dat klinkt wel heel erg als Animal Farm. Om u wat op weg te helpen: Hier de Telegraaf-enquête Hier de ANWB-enquête
Eerder deze week, vlak voordat de pers kennis mocht maken met het Detroitse autonieuws, kopten we met de tekst "VW: hybride heeft geen toekomst", een citaat uit de mond van de persvoorlichter van de Nederlandse Volkswagen-importeur. Zulke boude uitspraken zijn altijd goed voor een berichtje.
Wanneer echter een paar uur later de showvloer voor het journaille open gaat, presenteert Volkswagen een fraaie coupé met onder de motorkap… een hybride aandrijflijn. Ai, dit strookt niet helemaal met het eerdere bericht. Hebben we hier nu te maken met een concept zonder toekomst? Geen idee of die auto in de gepresenteerde vorm het productiestadium zal halen, wel weten we dat Volkswagen met verschillende hybride (en zelfs volledig elektrische) aandrijflijnen komt.
Weet de Nederlandse persvoorlichter dan niet wat er bij fabriek op stapel staat? Zeer zeker wel. Maar de Nederlandse importeur is geen fabrieksfiliaal doch een zelfstandige onderneming: Pon’s Automobielhandel. Inderdaad, handel. Leuk dus dat ze in Wolfsburg allemaal nieuwe dingen bedenken, maar auto’s die nog in de pijplijn zitten kun je als handelsonderneming op dit moment nog niet verkopen. De schoorsteen kan alleen roken van auto’s die daadwerkelijk de showroom uit rollen. En daar staan ook al groene Volkswagens: naast de Bluemotion-modellen zet de Nederlandse importeur in op de aardgasmodellen en om dat een nog groener randje te geven wordt geflirt met de biologische variant van aardgas: groen gas. Het mooie hiervan is dat de aardgasauto’s zoals de Passat en de Touran gewoon bij de dealer staan en dus direct te gelde gemaakt kunnen worden. Je bent tenslotte handelsonderneming of niet.
Dat jullie op deze site met overgrote meerderheid geen voorstander zijn van de kilometerheffing is bekend. Niet merkwaardig: een systeem dat het gebruik van de auto duurder maakt is natuurlijk niet bedacht om het mensen die autorijden leuk vinden (de gemiddelde AutoWeek.nl-bezoeker) naar de zin te maken. Tot op heden leiden de protesten tot niets. Er zijn drie zeer grote lobbygroepen op autogebied in Nederland en nog een handvol kleinere. De grote jongens zijn Bovag/RAI, de ANWB en de Telegraaf. Zijn deze partijen alledrie tegen, dan kan je als kabinet je borst natmaken en ben je eigenlijk bij voorbaat kansloos. Laten we ze even doornemen.
Bovag en RAI Vereniging zijn zowaar voorstanders van het systeem omdat in ruil de BPM verdwijnt: iets waar beide partijen al decennia van dromen. (De CO2-taks vervangt de BPM in dit plan overigens niet, dat is een veelgemaakte fout in discussies, ik zal daar later nog een keer een weblog over schrijven.) Zo krijgt de Nederlandse autobranche minder last van de groeiende grijze import en bovendien kunnen importeurs en dealers hun eigen marges wat opschroeven. Daarbij komt dat huidige Eurlings-plan zeer zuinige, en daarmee in praktijk nieuwe, auto’s zwaar beloont. Dus meer nieuwverkoop, ook goed voor de branche. RAI en Bovag beseffen echter maar al te goed dat ze hier hun vingers niet aan moeten branden. Ze protesteren dus niet tegen het plan, maar zullen ook zeker niet actief gaan lobbyen voor de km-prijs, omdat dat slecht voor hun imago kan zijn. In hoekje wachten ze af.
Dan de Telegraaf. Hier zijn we snel mee klaar: onder leiding van hun bezielende hoofdredacteur Paradijs heeft de krant de oorlog verklaard aan de kilometerbeprijzing.
Dan de ANWB. Nu wordt het interessant. De Bond was in het begin simpelweg voor. Het plan van oud ANWB-topman Nouwen is volledig door Eurlings overgenomen, dus geen vuiltje aan de lucht. Aan alle eisen van de ANWB is immers voldaan. Alleen sinds het plan bekend is geworden, schreeuwen de ANWB-leden moord en brand. De Wielrijdersbond is daarom erg voorzichtig geworden. Ze spelen een beetje het spel mee. Zo worden er steeds ’nieuwe’ voorwaarden gesteld waar allang aan is voldaan. Op die manier scoort de Bond steeds een ’overwinning’ in het debat. (Het CDA doet als regeringspartij overigens steeds hetzelfde in de Tweede Kamer.) Onlangs was er weer gespeelde verontwaardiging over de verhoging van de MRB. Deze verhoging is onderdeel van de switch van BPM naar KM-heffing en al jaren bekend, ook bij de ANWB. Alleen niet bij de leden natuurlijk, dus die gaan klagen. En dus weer een boze ANWB in de krant over iets wat ze al jaren weten. PR-technisch is het slim (zoals geldt voor al het PR-beleid van de ANWB, in Nederland behoort men tot de top) maar wel hypocriet. Maar het is duidelijk dat de Bond nattigheid voelt. Ze waren oorspronkelijk voorstander, maar stel nu dat het plan toch faalt. Dan kan het maar beter lijken dat dat kwam door hun kritische houding. Ze spelen het spel tactisch briljant. Tot voor kort waren er evengoed nog weinig redenen waarom de KM-heffing er niet zou komen. De coalitiepartijen zijn gewoon voor en in de Kamer veegde Eurlings de vloer aan met de oppositie in het eerste debat. Tot dit weekend. De Telegraaf (wie anders) laat anonieme hoge ambtenaren van V&W aan het woord die zware kritiek leveren op Eurlings. Hij zou doof zijn voor kritiek en geen oog hebben voor de gevaren. Ook wordt de automobilist ’rechtenloos’ gemaakt. Ambtenaren die zich zo hard tegen hun minister keren is niet niks. Uiteraard is de oppositie slim genoeg deze bal binnen te koppen en dus krijgen we een spoeddebat. Dit kan zomaar D-Day worden. Als de ANWB naar aanleiding van dit debat besluit hun steun terug te trekken dat wordt invoering zeer wankel, omdat Eurlings meerdere malen heeft benadrukt dat maatschappelijk steun een vereiste is. Maar Eurlings is niet voor niets een politiek talent. Als hij ook dit debat als winnaar verlaat staat hij sterker dan ooit. Enkel het vallen van het kabinet (gemeenteraadsverkiezingen iemand?) kan dan nog roet in het eten gooien. Vindt Eurlings in dat geval waarschijnlijk niet zo erg , in een volgend CDA-kabinet krijgt hij toch een andere post.
De laatste dag van het jaar, tijd voor een korte terugblik. Geen anekdotes of overdenkingen, maar een top zoveel. Om precies te zijn de top 13 van elektrische auto’s waarmee ik in 2009 naar de toekomst reed. Oké, oké, ik ben de eerste om toe te geven dat het hier en daar appels met peren vergelijken is. Desalniettemin, in grote lijnen staan de auto’s in mijn rangschikking wel zo’n beetje op de plek waar ik vind dat ze moeten staan, gewoon omdat sommigen goed bezig zijn en anderen nog best wat moeten doen voordat de toekomst echt kan beginnen.
* elektrisch gereden plug-in
** elektrisch aangedreven waterstofauto
Zo, dit was het voor 2009, wie weet wat 2010 zal brengen. Tot volgend jaar!
Is de mens een intelligent, lerend dier (Darwin?)? Het spreekwoord over de ezel zegt genoeg. Groepen en organisaties hebben nog minder geheugen. Je hoeft geen Pieter van Vollenhoven te zijn om te stellen dat veel rampen juist te wijten zijn aan de onwil om te leren van eerdere fouten. Achteraf gezien blijken de meeste rampen vermijdbaar geweest te zijn, zoals de vuurwerkramp in Enschede (ontbrekende expertise bij - en falend toezicht door de overheid) en de Turkse Boeing bij Schiphol (falende apparatuur en piloten). Seveso, Bhopal, Los Alfaques, Tsjernobyl: milieurampen waar de techniek faalde dankzij menselijk falen en financiële controllers die investeren in meer veiligheid “niet rendabel” vinden. De winter is de tijd voor wintertips, zoals wat te doen als je in een slip raakt. De prijs voor de opvallendste wintertip van dit jaar gaat naar NS en Prorail (dat betekent: “vóór het spoor”!) met hun tip: NEEM NIET DE TREIN !!!!!!!!!!! Hun “Blijf thuis” is geen praktisch advies als je weg moet; dus nam ik de auto. De verkleumde autobranche had eindejaar geen leukere wintertip kunnen wensen, gratis autoreclame en effectiever dan de slooppremie. Dodelijker voor het OV kon niet, nu zelfs high speed treinen als de Eurostar tot stilstand komen zodra het vriest [en warme (tunnel)lucht op ijskoude elektronica condenseert]. Als de winter ergens een kans voor is, dan wel voor de trein als betrouwbaar en veilig alternatief voor de vastgereden auto, dacht ik in navolging van recente NS-reclames. Deze week reed ik probleemloos met de auto over glibberige woonstraten en goed berijdbare snelwegen. Alleen enkele gassende jongemannen met doorspinnende wielen wekten meelij, en fietsers. Fietsen was bijna onmogelijk dankzij gemeentelijke bezuinigingen op lokaal schuiven en strooien. Wedden dat deze week duizenden mensen besloten hebben een (tweede) auto aan te schaffen en om NS en al die fancy klinkende OV-bedrijven (Connexxion, Arriva - niet dus!) voorgoed de rug toe te keren, alleen al uit boosheid over de beroerde informatie na uren wachten. De officiële NS-uitvlucht luidde dat de duizenden wissels met zoveel sneeuw vastvriezen. Alsof dat iets nieuws is! Terecht stellen gewone mensen én politici nu de vraag waarom landen met echte winters, zoals Zwitserland, daar geen last van hebben. Ik heb daar vaak met de trein in zomer en winter gereisd. Het antwoord is: de Zwitserse spoorwegen hebben hun zaken gewoon goed georganiseerd, overal mannetjes voor (conducteurs, stationsbaasjes, olie-mannetjes), alles in één hand, het loopt als een Zwitsers horloge, ongeacht meters sneeuw. Bij ons is dat bijna allemaal wegbezuinigd en uitbesteed aan computers en bedrijven zonder echte spoorervaring, -kennis of -mensen. Dat heet privatisering (met dank aan VVD, CDA, PvdA, D’66!) en marktwerking (m.a.w. zoveel mogelijk op publieke voorzieningen bezuinigen om met een uitgeklede public service zo veel mogelijk private winst te kunnen maken). Dat gaat dus fout waar het kan (Murphy’s Law). De overheid (eigenaar van Prorail) en NS zijn niet-lerende organisaties, gebukt onder de dictatuur van boekhouders en kortzichtige politici, die niet meer letten op maatschappelijk nut maar alleen op (pro)centen. Als hijgerige kamerleden als de Limburgse CDA-wegenlobbyist Ger Koopmans nu hierover gaan klagen, dan is dat tamelijk hypocriet, gezien hun verantwoordelijkheid voor de privatisering van het OV en de dikke winsten van NS, die nota bene geen vergoeding voor die ellende wil geven. Ik denk dat we volgende winter weer een tip van NS krijgen……..of gratis sneeuwkettingen? Tot slot 3 ‘vergeten’ wintertips, waarmee 7 miljoen autobezitters miljoenen liters brandstof en euro’s kunnen besparen als het vriest of sneeuwt. Dát zou Van A naar Beter, samen met ANWB, RAI en BOVAG, via media, matrixborden en garages moeten communiceren, voor milieu én verkeersveiligheid. Allemaal ‘kleine beetjes’ voor 20%-30% CO2-reductie in 2020: 1) EERST KRABBEN, DAN STARTEN! Goed voor de motor, goed voor het milieu en je gezondheid (een koude motor verbruikt 300% brandstof en vervuilt maximaal). 2) GEBRUIK EEN DAKHOES OF RUITENFOLIE! Voor wie niet elke ochtend wil krabben. Scheelt ook tijd, krassen, koude handen en brandstof. Voorruit: blowen moet! 3) WEINIG GAS GEVEN + HET NIEUWE RIJDEN, JUIST NU! Soms is wit groen.
De vraag wie de grootste vervuiler is, de echte of de heilige koe, heeft mij nooit gecharmeerd.
Als er goed gemeten en gerekend is wil ik de cijfers over koeienboeren en –winden en het broeikaseffect van die megatonnen CH4 en CO2 best geloven. De wet van de grote getallen (vele kleintjes maken een grote) gaat voor beide diersoorten op en vooral ook voor de industriële diersoort met schakelhand en gasvoet, de mens. Bij grote getallen duikt het prisoners dilemma op: mijn kleine bijdrage maakt niets uit, en als ik die met pijn en moeite verminder blijft onzichtbaar en onmeetbaar wat dat aan de oplossing bijdraagt. Niet doen dus?
Zo werkt Kopenhagen ook, door het collectieve prisoners dilemma tussen al die landen zichtbaar te maken en in een grote uitruil op te heffen. Dat lukt soms in management games, of het in DK lukt zien we vandaag misschien….
Aangejaagd door de dagelijkse Kopenhagen-gekte in de media heeft een of andere malloot nu zelfs berekend dat één hond zoveel boert en schijt als een SUV in een jaar aan CO2 uitscheidt. Dat is gemiddeld circa 5000 kg CO2. Een kind uit groep 5 kan berekenen dat een hond zo groot als een olifant moet zijn om dat bij elkaar te schijten en boeren (ooit een hond horen boeren?). Het ergste is dat journalisten in discussieprogramma’s dat soort onzin gewoon onweersproken laten passeren. Nog een voorbeeld: komt een vrouw bij Pauw en Witteman, na een proef met een week ‘klimaatneutraal’ leven. Geïnspireerd door een maffe Amerikaan die dat een jaar lang geprobeerd heeft, heeft haar gezin een week zonder stroom en warm water (en uiteraard zonder auto) proberen te leven. Alsof ‘duurzaam’ of klimaatneutraal betekent dat je terug moet naar de Hongerwinter! Nogal wiedes dat mensen afhaken als ze dit soort toekomstbeelden voorgeschoteld krijgen.
Nog erger maakte een huisarts het deze week op de radio door te berekenen hoeveel liter CH4 wij als mens per jaar bij elkaar winden en boeren. Voor de mensheid als geheel inderdaad een indrukwekkend getal (alleen in liters). De remedie gaf hij er ook bij: langer kauwen - dat is sowieso gezonder - en geen uien en bonen eten. Daar brak mijn klomp. Ik leef al knalgroen en ben bereid om heel wat te laten staan. Maar - anders dan Bartje - verdom ik het om geen brûne (of wat voor kleur) bonen meer te eten. Winden laten - vooral in de auto - is een mensenrecht. Daar moeten die doorgeschoten klimaatamateurs van afblijven, punt uit!
Hoewel, ook hier schept het klimaatprobleem nieuwe business opportunities. Als we allemaal met een slangetje onze winden gaan opvangen in een rugzakje onder onze kleren - bij Bever Sport verkopen ze zoiets als waterzak - dan hebben we thuis of tijdens ’t kamperen zuiver humaan biogas om op te koken. Ik stel dit (octrooieerbare!) duurzaamheidsidee bij dezen gratis aan iedere fabrikant beschikbaar. Ppprrrrpp…… |
 |
Laatste weblogs |
- 23-02-10Toyota en IPCC, kras, deuk of gate?
- 16-02-10Wegwijzer naar laadpaaltjes
- 02-02-10Woord van het jaar: decarboniseren
- 01-02-10Einde belasting op CO2-uitstoot?
- 25-01-10KM-heffing: de enquête-dans van Eurlings en Van Woerkom
- 11-01-10Handel is handel
- 09-01-10Kilometerprijs: D-Day
- 31-12-09Zo, en dat was 2009
- 24-12-09De beste wintertip?
- 18-12-09Boer of wind
|
Laatste reacties |
- Baluw (Slopen nieuwste hype)
“Ook CO2 is een vals argument. ”... - A. de Wit (Wegwijzer naar laadpaaltjes)
Inderdaat die bortjes zijn inderdaat overbodig. In Nederland... - Stefan Janssen (Wegwijzer naar laadpaaltjes)
Een slecht stukje journalistiek: een negatief stuk over een... - manopdemaan (Lekker hobbyen met overheidsgeld)
Helemaal eens dat de partijen lekker vanuit hun eigen optiek... - A. de Wit (Einde belasting op CO2-uitstoot?)
Zeer goed onderbouwd stuk. Dan kunnen we straks ook stoppen... - F. de Boer (Kilometerprijs: D-Day)
Er is een heel grote groep waarvoor de kilometerheffing...
|
Webloggers |
|
Weblogcategoriën |
