Auto-industrie lijkt ongeorganiseerd

Een aantal merken lijkt goed op koers te liggen, zoals Toyota met de Prius en een aantal Europese merken met kleine diesels. De regels gelden echter voor alle fabrikanten, dus ook voor de Porsches en de Ferrari’s van deze wereld. Volgens Amadeo Felisa, managing director van Ferrari SpA, is de milieuregelgeving (wanneer we hem begin 2007 spreken) een hot item in Maranello. Er wordt op diverse fronten hard gewerkt om aan de gestelde regels te kunnen voldoen. Een eerste voorbeeld dat Felisa in deze richting geeft, is de komst van transmissies met meer versnellingen. Hoe meer versnellingen je hebt, des te makkelijker kun je de motor in een bepaald (lees: schoner) toerengebied houden. Momenteel kunnen ze bij Ferrari met behulp van de elektronica in de meeste landen nog aan de emissie-eisen voldoen en waar dat niet lukt... daar wordt gewoon voor toelating betaald (onder meer in de VS). “Maar goed”, zei Felisa, “dat kan niet tot in lengte van dagen duren. 120 gram CO2 per kilometer is een pittige uitdaging voor onze ingenieurs, we zullen flink moeten investeren in onderzoek en ontwikkeling. En we werken ook aan alternatieven, zo zijn we samen met Bosch bezig met E85 (bio-ethanol) en ook hebben directe injectie en turbo’s onze aandacht,” aldus een vrij open Ferrari-baas. En diesel? “No... not yet.”

 

Een ander voorbeeld om iets te doen aan de CO2-emissie is investeren in branche vreemde oplossingen. Land Rover werkt weliswaar aan hybride aandrijflijnen voor zijn terreinwagens, maar de fabrikant van oer-Britse 4x4’s steekt ook geld in milieuprojecten aan de andere kant van de wereld. Daar valt met het zelfde geld een veel grotere CO2-winst te boeken dan bij ons. Land Rover investeert in twee projecten, één in Tajikistan en één in China. In Tajikistan worden op kosten van Land Rover twee waterkrachtgeneratoren geplaatst zodat de bevolking niet langer afhankelijk is van houtvuurtjes (reductie 50.000 ton CO2 per jaar) en in China moet in de provincie Hebei met windenergie elektriciteit opgewekt worden die voorheen uit een kolencentrale kwam (en waarbij 100.000 ton CO2 per jaar werd uitgebraakt). Op deze manier hopen de Engelsen niet alleen de CO2-uitstoot van de Land Rover-fabriek te compenseren, maar ook de hoeveelheid CO2 die de in het Verenigd Koninkrijk verkochte Land Rovers gedurende de eerste 45.000 mijl de atmosfeer in blazen (dit laatste kost een LaRo-eigenaar afhankelijk van het model overigens wel tussen de £ 85 en £ 165).