RSS rss | vrijdag 30 juli 2010
Waar ben ik:   Achtergrond   |   Klimaat
 

Het klimaat, twijfelen aan de waarheid

30 oktober 2007
Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change, het klimaatpanel van de Verenigde Naties en de oorsprong van veel informatie waar onze beleidsmakers op teruggrijpen) geeft zelf al aan dat wat ze zeggen over het versterkte broeikaseffect ten gevolge van kooldioxide niet voor 100% zeker is.
Wanneer we blind achter het IPCC aanlopen, dan moeten we kosten nog moeite sparen om het tij te keren. En als we de dramatische film An Inconvenient Truth van de voormalige Amerikaanse vice-president Al Gore voor waarheid aannemen, loopt het al helemaal niet best met ons af als we zo doorgaan. Gore won met z’n film een Oscar en zelfs de Nobelprijs voor de vrede. Hele schoolklassen mochten op kosten van lokale overheden naar de bioscoop om de betwiste rolprent te zien. Een film als die van de Amerikaanse ex-vice-president naast ons neer leggen, nou ja, dat moet nog kunnen, maar de rapporten van het IPCC… da’s andere koek. Maar toch, een theorie die breed gedragen wordt is nog geen zekerheid, wetenschap is namelijk geen religie en evenmin een democratie waarbij de mening van de meerderheid telt doch een zaak van onomstotelijke bewijzen en die keiharde bewijzen zijn er momenteel (nog) niet. De tijd dat we geloofden dat de aarde plat was, ligt ver achter ons.
 
Wie herinnert zich de temperatuurdaling?
Wie is de mens dat-ie denkt dat-ie eventuele klimaatveranderingen kan tegengaan? Of sterker nog: dat-ie het klimaat in de war kan schoppen? Volgens professor doctor Salomon Kroonenberg, hoogleraar geologie aan de TU Delft, is er nog geen één op één relatie gevonden tussen de hoeveelheid kooldioxide in de dampkring en de temperatuur op aarde. “Hoewel de CO2-concentratie in de lucht al eeuwen toeneemt, hadden we bijvoorbeeld van de Tweede Wereldoorlog tot midden jaren zeventig met een temperatuurdaling te maken.” Er waren destijds allerlei discussies hoe dat verder moest. Maar die daling lijkt inmiddels uit het collectieve geheugen gewist, zekere na het zien van Gores An Inconvenient Truth.
“Al Gore”, vervolgt Kroonenberg, “zegt dat de zeespiegel stijgt als het ijs op Groenland smelt, maar tussen de laatste en voorlaatste ijstijd (ongeveer 120.000 jaar geleden) stond de zeespiegel ook zes meter hoger dan nu, bij een CO2-concentratie gelijk aan die van voor de industriële revolutie. Al Gore wekt de indruk dat we al 10.000 jaar lang een constant klimaat hebben. Maar hij vergeet dat de zeespiegel in die tijd wel 50 meter is gestegen terwijl de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer nauwelijks toenam”. Het is volgens Kroonenberg dan ook een illusie om te denken dat we het klimaat terug in z’n hok kunnen stoppen. We moeten leren dat het klimaat verandert. “Nu is dat een opwarming, maar stel dat het weer kouder wordt (en dat wordt het volgens Kroonenberg, CK), moeten we dan gaan helpen opwarmen? En wat als bij zero emission het klimaat toch verandert? Het is immoreel om geld uit te geven aan iets wat je niet zeker weet. Het lijkt nu op een autoverzekering waarvan de premie hoger is dan de prijs van de auto. We moeten niet uit angst wilde dingen gaan doen. In plaats van ons te richten op het terugdringen van de CO2-productie moeten we ons bezig houden met de reductie van ons energieverbruik en als dat eventueel een CO2-reductie oplevert dan is dat mooi meegenomen”.
 
 
 
   
     
Waar ben ik:   Achtergrond   |   Klimaat   |   Het klimaat, twijfelen aan de waarheid

Powered by AutoWeek
© 2010 Sanoma Uitgevers B.V.   |   Contact en colofon   |   Disclaimer   |   Privacy en cookiebeleid   |   Adverteren   |   RSS   |   Sitemap
Groenopweg.nl is onderdeel van de Sanoma Uitgevers Groep