CO2 en het beleid

De auto met een lage CO2-emissie is er alleen maar gekomen door opgelegde regels. Nationale regels, Europese regels, het maakt niet uit. Overigens is er geen minister die zelf bepaalt wat een reële uitstooteis is. Een ingewikkelde materie, dat klimaat. Zeker als je er een beleid voor moet ontwikkelen. Daarom zijn er denktanks. Zo beschikken we in Nederland naast de nodige ambtenaren op de ministeries onder andere over een viertal planbureaus. Als het gaat om het broeikaseffect komt de informatie voor een groot deel van het Milieu en Natuur Planbureau (MNP) en daar maken ze op hun beurt weer dankbaar gebruik van de informatie die bij het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change, het klimaatpanel van de Verenigde Naties) vrijkomt, net zoals onze Europese regelgevers in Brussel gebruikmaken van IPCC-informatie. Het IPCC zet dus een groot stempel op waar we in deze wereld naartoe gaan. Alleen het IPCC geeft zelf al aan dat wat het zegt over het versterkte broeikaseffect ten gevolge van kooldioxide niet voor 100% zeker is. En ook uit wetenschappelijke hoek klinkt steeds meer commentaar.