Politiek correct

Waar bij Lexus de elektromotor op zichzelf, dus met uitgeschakelde benzine-motor, de auto kan aandrijven, is dat bij Mercedes geen optie. Elektromotor en verbrandingsmotor zijn altijd samen aan de slag, of niet natuurlijk. Vragen de omstandigheden om extra kracht, dan sleurt de elektromotor mee. Laat je het gas los, dan verandert de elektromotor in een dynamo die energie opwekt voor later gebruik. Veel vernieuwender is dat Mercedes-Benz in de S-klasse Hybrid gebruik maakt van lithium-ionaccu’s. Het is een vreemd idee dat dit enorme slagschip hybride aandrijving heeft. We rijden met de verlengde versie (omdat die vreemd genoeg een A-label heeft, terwijl de kortere variant het met een B-label moet stellen) en daarom staat hier een dikke, decadente limousine die ‘dorst!’ van de daken lijkt te schreeuwen. Het dashboard is deels digitaal. Links en rechts zitten analoge tellers, maar de centrale klok is een virtuele fata morgana.

Normaliter is het een snelheidsmeter, maar wanneer je de optionele nachtzichtassistent inschakelt, verschijnt het wegbeeld hier, waarbij de snelheidsmeter  verandert in een kleine horizontale balk onderin. De heerlijke, riante fauteuils zijn in vele richtingen verstelbaar en in ons exemplaar ook nog eens voorzien van koeling en massage. Het grootste deel van de functies laat zich bedienen met de multifunctionele knop tussen de stoelen. Omdat dit een verlengde versie is, is er achterin een zee van ruimte. En datzelfde geldt voor de kofferbak, waar geen ruimte hoefde te worden opgeofferd aan accu’s.

Verrassend vlot

Wanneer je de startknop indrukt, springt de 279 pk sterke benzinemotor meteen aan; je hebt er dus geen flauw benul van dat dit een hybride auto is. Toch is het na het wegrijden niet zo dat je helemaal niets merkt van het hybride karakter van de auto, maar dat is alleen maar positief.

Juist onderin blinkt een elektromotor uit in koppel en dat merk je. De S komt verrassend vlot van zijn plek en trekt ook daarna uitstekend door, wanneer de benzinemotor het totale koppel verder opbouwt. Dat alles speelt zich in heerlijke rust af, waardoor het comfort geen enkel geweld wordt aangedaan. De zestrapsautomaat heeft lange verzetten, zodat de motor in de zesde versnelling maar 2.000 toeren draait. Trek je door, dan raakt de naald bij een schamele drieduizend toeren al de 180 km/h. De luchtvering is adaptief en past zich dus steeds aan de rijomstandigheden aan. Iets wat uitstekend gaat, zolang je maar geen sportieve ambities hebt. Bij fel sturen wordt het gewicht het onderstel te veel en begint de S nogal te duiken en te deinen. Ook de remmen kunnen bij sportief rijgedrag flink warm worden. Nog een klein detail waarin het hybride karakter zich openbaart, is het remmen. Omdat remenergie wordt teruggewonnen (regeneratie), werkt bij het licht indrukken van het rempedaal alleen de elektromotor als een wervelstroomrem.

Daarnaast heeft de S 400 Hybrid een start-/stopsysteem. Dat kennen we langzamerhand

wel, ja. Maar dit is er een van een bijzondere soort. Omdat de airco, het remsysteem en de stuurbekrachtiging geheel elektrisch worden aangedreven, kan de benzinemotor al

afslaan voordat je helemaal stilstaat.